Έρωτας!

Και αυτό:



Και κανονικά! Με την κυριολεκτική έννοια της λέξης.. feelings, you know! Τελικά όντως... τα καλύτερα έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις! ;-)

Στιγμές που δεν σ' έχω...

Γ. Μαζωνάκης - "Στιγμές που δεν σ'έχω"

"Η ώρα περνάει, η ανάγκη πονάει..."

"Δωσ'τα μου όλα για να'χω να αντέχω στιγμές που δεν σ' έχω κι αργείς..."

"'Γδύσε με τώρα, σβήσε τα φώτα', εκεί έχω μείνει εγώ..."

Αυτά. Χωρίς πολλά πολλά.

Ποτέ μη λες "ποτέ"!

Σοφή κουβέντα αυτή τελικά. Το είδα να συμβαίνει και μάλιστα με πρωταγωνιστή τον ίδιο μου τον εαυτό. 

Τελικά διαπίστωσα πως μεγαλώνοντας, ο άνθρωπος αλλάζει. Φιλοσοφεί κάποια πράγματα και πολλές φορές καταλήγει να αυτοαναιρεί τα ίδια του τα "πιστεύω". Αν πριν κάποια χρόνια μου έλεγε κάποιος "Λόλα μου σε Χ χρόνια από τώρα, εσύ θα κάνεις αυτό και εκείνο και το άλλο", δεν υπήρχε περίπτωση να το πίστευα. Το πιο πιθανό θα ήταν να προσπαθούσα να τον πείσω πως δεν υπάρχει "ούτε μια στο εκατομμύριο" περίπτωση να συμβεί κάτι τέτοιο και φυσικά θα ανέλυα και τα επιχειρήματά μου και τους λόγους για τους οποίους "κόβω το κεφάλι μου".

Ε... πίστεψε με: με τα σημερινά δεδομένα το είχα χάσει το σκάλπ μου και δεν το ήξερα.

Αυτό που με τρομάζει περισσότερο από όλα όμως, δεν είναι το γεγονός πως άλλαξα άρδην κοσμοθεωρία, αλλά πως πλέον κάνω κάποια πράγματα εντελώς ενσυνείδητα. Δεν ξέρω τι πραγματικά συμβαίνει, ούτε πως ακριβώς προέκυψε και με ποιο τρόπο, αλλά θα τολμούσα να πω πως μερικές φορές δεν με αναγνωρίζω. Βέβαια, αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι. Διότι έτσι σιγά σιγά ανακαλύπτω (πειραματιζόμενη η αλήθεια είναι) τον εαυτό μου όλο και βαθύτερα και διερευνώ τα όριά του. Τολμώ να πω πως μου αρέσει το νέο μου "εγώ", αν και μερικές φορές είναι τέρμα εγωιστικό. Νιώθω πως μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία ατσαλώνω τον εαυτό μου.

Μπορεί όλο αυτό να φαίνεται ένα χάος σε κάποιον εξωτερικό παρατηρητή, αλλά προσωπικά, έχω βρει την ηρεμία μου. Καιρό είχα να αισθανθώ τόσο ήρεμη. Προσπαθώ να το απολαύσω για όσο κρατήσει και ειλικρινά εύχομαι να κρατήσει πολύ. Ήταν κάτι που πραγματικά το είχα ανάγκη. Είχα ξεχάσει πως είναι να είσαι "εσωτερικά" ατάραχος. 

Δεν ξέρω που θα με βγάλει όλο αυτό. Μπορεί να είναι φαινομενικά όλα και μόνο εγώ να βλέπω αλλαγές, οι οποίες ίσως και να μην υφίστανται. Δεν με νοιάζει όμως. Όλα για κάποιο λόγο γίνονται και προφανώς κάποιος λόγος υπάρχει για αυτά που διαδραματίζονται στη ζωή μου τον τελευταίο καιρό. Δεν ξέρω αν οι αλλαγές του χαρακτήρα μου θα είναι μόνιμες, αν τελικά θα μπορέσω να με χαλυβδώσω μια για πάντα, ξέρω καλά όμως πως όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, κάτι θα έχω αποκομίσει από όλη αυτή τη διαδικασία. 

Και μιας και αναφερθήκαμε σε ατσάλια...

David Guetta ft Sia - Titanium

You shoot me down, but I won't fall.. I am titanium....

Νηνεμία

Ηρέμησα. Ησυχία, τάξη και ασφάλεια.

Τα νεύρα ξε-τσίτωσαν. Η αρχή έγινε όταν μίλησα με κάποιον συγκεκριμένο. Αν και δεν θα έπρεπε να (τον αφήνω να) μου επηρεάζει τόσο την ψυχολογία, εν τούτοις κρατάμε το θετικό επακόλουθο του πράγματος που είναι η ηρεμία μου. Δεν ξέρω αν το γεγονός αυτό έδρασε καταλυτικά ή αν απλά ήταν μια σύμπτωση. Το αποτέλεσμα είναι που μετράει! ;)

Από εκεί και πέρα, το μόνο που με απασχολεί σοβαρά αυτή τη στιγμή είναι η καλοπέρασή μου και οι διακοπές μου. Μπορεί τις δυο βδομάδες της άδειας μου να μείνω στο νησί και να μην πάω κάπου εκτός (όπως αρχικά σχεδίαζα), αλλά περιμένω καλή παρέα και πιστεύω πως θα περάσουμε καλά, κάνοντας τους τουρίστες στην πόλη. Όχι που θα κάτσω να σκάσω! :Ρ

Εντάξει, έχω και μια μικρή ανησυχία για το επαγγελματικό μου μέλλον, αλλά λέω να το αφήσω κατά μέρος προς το παρόν. Ήδη έχω κάνει κάποιες κινήσεις που έπρεπε, τώρα απλά περιμένω. Είναι και θέμα τύχης, βέβαια. :)

Όσον αφορά τα "μέσα" μου ακόμα αμφιταλαντεύομαι (ναι, ακόμα, το ομολογώ!), αλλά το πλάτος της ταλάντωσης έχει αρχίσει να φθίνει σιγά σιγά, έδω και λίγο καιρό. Πλέον δεν ξέρω ποιο από τα δύο άκρα θέλω. Ξέρω καλά όμως πως προσεγγίζοντας το σημείο μηδέν, το σημείο ηρεμίας του εσωτερικού μου εκκρεμούς, ηρεμώ κι εγώ. Για να είμαι ειλικρινής, μ'αρέσει το σημείο μηδέν.  Ηρεμείς, αδειάζεις το μυαλό σου από όλα και απλά ζεις το τώρα "ως έχει" χωρίς να σκέφτεσαι μελλοντικά. Είσαι εδώ και τώρα. Δεν υπάρχει πριν και μετά. Όλα είναι στο παρόν.

Πλέον απλά αφήνω τα πράγματα να εξελιχθούν, χωρίς να υποκινώ και χωρίς να εκβιάζω τις καταστάσεις. Ό,τι είναι να γίνει, ας γίνει. Κουράστηκα να σκέφτομαι όλα τα ενδεχόμενα και όλες τις πιθανές εξελίξεις. Και τόσο καιρό που το κούραζα το θέμα, τι κατάλαβα? Θα σου πω εγώ τι κατάλαβα: έφαγα ένα χρόνο από τη ζωή μου να αναρωτιέμαι πώς, τι και γιατί, για να καταλήξω στο πουθενά. Αυτά τελείωσαν. Τέρμα, φινίτο, πάπαλα. Άλλωστε, όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, κάποιος εκεί πάνω στον ουρανό πεθαίνει στο γέλιο. :Ρ

Το τριήμερο που έρχεται (ή μήπως ήρθε? :Ρ) θα είναι μια μίνι πρόβα των διακοπών μου. Ελπίζω να περάσω καλά και να χαλαρώσω ακόμα πιο πολύ.. Να γίνω ένα με την άμμο, ρε παιδί μου, να λιώσω στην παραλία. :Ρ Εύχομαι το ίδιο και για σας. :D

Σας αφήνω με ένα κομμάτι που το έχω "λιώσει" στο repeat τις τελευταίες μέρες.

Καλά να περάσετε! :)))))

House Twins ft Elle - Never

Cheer up! :D

Stavento - Όλα καλα θα πάνε


Θα πάνε, γαμώτο! Γιατί να μην πάνε? :)))

That's what happens when you set fire to the rain...

Adele - Set fire to the rain


I let it fall, my heart
And as it fell, you rose to claim it
It was dark and I was over
Until you kissed my lips and you saved me
My hands, they were strong, but my knees were far too weak
To stand in your arms without falling to your feet

But there's a side to you that I never knew, never knew
All the things you'd say, they were never true, never true
And the games you'd play, you would always win, always win

But I set fire to the rain
Watched it pour as I touched your face
Well, it burned while I cried
'Cause I heard it screaming out your name, your name

When laying with you I could stay there
Close my eyes, feel you here forever
You and me together, nothing is better

'Cause there's a side to you that I never knew, never knew
All the things you'd say, they were never true, never true
And the games you's play, you would always win, always win

But I set fire to the rain
Watched it pour as I touched your face
Well, it burned while I cried
'Cause I heard it screaming out your name, your name
I set fire to the rain
And I threw us into the flames
When we fell, something died
'Cause I knew that that was the last time, the last time

Sometimes I wake up by the door
That heart you caught must be waiting for you
Even now when we're already over
I can't help myself from looking for you

I set fire to the rain
Watched it pour as I touch your face
Well, it burned while I cried
'Cause I heard it screaming out your name, your name
I set fire to the rain
And I threw us into the flames
When we fell, something died
'Cause I knew that that was the last time, the last time, oh
Oh, no
Let it burn, oh
Let it burn
Let it burn

To know us better!

Έτσι, επειδή μας έχει πιάσει μια ροκ διάθεση τις τελευταίες μέρες.. 

Και επί τη ευκαιρία, να γνωριστούμε κιόλας! :Ρ

Ξύλινα Σπαθιά - Λόλα

Tell the world...

I'm coming home ♥...

Diddy ft. Skylar Grey - Coming home


Μου λείψατε..  :))))

Nirvana

Δεν μιλάμε για το γνωστό συγκρότημα, συγκεντρώσου σε παρακαλώ!

Μιλάμε για την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκομα τις τελευταίες κάμποσες μέρες. Και το καλύτερο από όλα: μου αρέσει!

Είναι υπέροχα, θαυμάσια, τέλεια, συναρπαστικά, ανεπανάληπτα (φτάνει!!!).

Δεν ξέρω αν φταίει το ότι μύρισε άνοιξη..

Δεν ξέρω αν φταίει το ότι βγαίνω συνέχεια..

Δεν ξέρω αν φταίει που αρχίζω την προσπάθεια να βάλω τη ζωή μου σε μια τάξη (ποια είμαι, τι κάνω, που πάω)...

Δεν ξέρω αν φταίνε τα τρία ποτηράκια λευκό κρασί με καλή παρέα...

Δεν ξέρω αν φταίει αυτή η καλή παρέα που με βοηθάει να βάζω τις σκέψεις μου σε σειρά...

Αυτό που ξέρω σίγουρα όμως, είναι πως από τότε που αποφάσισα να μην σκέφτομαι τόσο μακροπρόθεσμα, να μη σκαλίζω τα πράγματα και απλά να τα αφήνω να εξελίσσονται μόνα τους, έχω βρει την εσωτερική ηρεμία μου...

Σιγά σιγά, ξαναβρίσκω τη χαμένη Λόλα..

Είμαι καλά και θα γίνω ακόμα καλύτερα!

Όλα καλά θα πάνε και το ξέρω... το νιώθω!

Ακούμε Muse - Starlight

Ότι να'ναι: Vol1

Λοιπόν, για να σε προετοιμάσω, να σου πω πως αυτή η ανάρτηση είναι τελείως ότι να' ναι (το λέει κ ο τίτλος άλλωστε) και μην ψάξεις να βρεις μια λογική συνέχεια, γιατί πολύ απλά θα χαθείς.

Έχουμε και λέμε.. το διάστημα των ολίγων ημερών που χάθηκα, ήταν γιατί ορκιζόμουν και είχα όλη τη φαμίλια (όχι τη Sagrada, αλλά τη δική μου) διασκορπισμένη μες το σπίτι. Εδώ να σημειώσω πως μόνο το Μαρουλάκι κατάλαβε γιατί έλειπα... οι υπόλοιποι, τον ύπνο του δικαίου! :Ρ 

Το λοιπόν, πήγα, το πήρα, έφυγα, end of the story. Ούτε ένιωσα "κάπως", ούτε ο ήλιος βγήκε από τη Δύση, ούτε άλλαξε η ζωή μου ξαφνικά.

Από εκεί και πέρα, δεν την παλεύω και πολύ (πάλι). Μου φταίνε όλα, δεν μου αρέσει τίποτα, έχω βαρεθεί τους πάντες (υπάρχουν μια δυο εξαιρέσεις) και τα πάντα... Εννοείται ότι εξακολουθώ να βαριέμαι, παρόλο που σχεδόν κάθε μέρα είμαι έξω.. Α! Έχω και τάσεις φυγής.. Μετά από χίλια χρόνια που με παρακαλάνε, εμένα τώρα μου ήρθε η όρεξη να κάνω ταξιδάκι στην Αθήνα. Αλλά δεν το αποφασίζω, παρόλο που πιστεύω ότι μου χρειάζεται.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά νιώθω ότι τα πάντα με πνίγουν. Θέλω να φύγω από όλους και όλα... γίνεται? Να πάω κάπου να απομονωθώ, να μη μπορεί να με "φτάσει" κανένας και να αδειάσω το μυαλό μου. Να κάνω ένα format ρε παιδί μου, μπας και δω τα πράγματα με καθαρό μάτι, γιατί τη δεδομένη στιγμή είναι λίγο θολό... μη σου πω ότι γυαλίζει κιόλας!

Σε αυτό (το "γυαλιστερό" μάτι) συμβάλλει και το γεγονός ότι παίζονται και κάτι παιχνιδάκια τώρα τελευταία, τα οποία εγώ δεν τα γουστάρω καθόλου. Κάτσε ρε φίλε.. εγώ ξέρω ότι "1 + 1 κάνουν 2". Τουλάχιστον με αυτή την πεποίθηση ζω τόσα χρόνια.

Και έρχεσαι εσύ και μου λες "Τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε και έντεκα και εφτά και οκτώ και δεκαοκτώ και πέντε και έξι και μισό" και τρέχα γύρευε. Ε άντε και γαμήσου στην τελική. Άμα είναι να μας βγει η ψυχή για να καταλήξουμε πάλι σε 2, να το βράσω. Τα πράγματα είναι απλά. Τώρα αν εσύ θες να τα κάνεις πολύπλοκα, με γεια σου, με χαρά σου, αλλά εγώ δεν έχω ούτε τη διάθεση, ούτε την ψυχολογία να ακολουθήσω.

Βασικά νιώθω ότι τα έχω κάνει όλα σαλάτα.. Και αναρωτιέμαι: αυτή η σαλάτα στο τέλος θα τρώγεται ή θα τη "φάω" καπέλο? Πως τα καταφέρνω κάθε φορά και μπουρδουκλώνομαι μόνη μου είναι απορίας άξιο. Καλά.. αν με ακούσεις να δίνω συμβουλές (για οτιδήποτε) στους άλλους, θα πεις "Αυτή έχει τη ζωή της σε σειρά". Που να'ξερες ότι στη θεωρία είμαι καλή, αλλά όταν πρόκειται να την εφαρμόσω στην πράξη, έχω ένα -μεγάλο- θεματάκι (άτσα και το οξύμωρο :Ρ). Πάντως, αυτό το πράγμα που όλοι είμαστε καλοί στο να δίνουμε συμβουλές στους άλλους, αλλά τα δικά μας τα σκατώνουμε, ποτέ δεν το κατάλαβα.

Τέσπα, ας αλλάξουμε θεματολογία:

Τo Πρωτοχρονιάτικο Σοκ και Δέος το θυμάσαι?  (Επειδή ξέρω ότι δεν το θυμάσαι, γι' αυτό το έκανα λινκ.. :Ρ) Τώρα που το θυμήθηκες λοιπόν, ήρθε η ώρα να μάθεις και περί τίνος πρόκειται. Ήγγικεν η ώρα, που λένε και στο χωριό μου. :Ρ 

Η κολλητή μου είναι έγκυος! :D Δεν ξέρουμε το φύλο ακόμα και δεν πρόκειται να το μάθουμε μέχρι αυτό το μικρό πλασματάκι αποφασίσει να βγει από την κοιλιά της μαμάς του. Εντάξει, εννοείται ότι με τον ερχομό του θα έρθουν τούμπα τα πάντα όλα, γι' αυτό και προσπαθώ να βλέπω τη φίλη μου όσο πιο συχνά μπορώ τώρα.

Σου έχω και part two όμως! Ίσως -το τονίζω, ίσως- γίνω νονά! Θα τρελαθώ από τη χαρά μου αν, εν τέλει, μου ζητήσουν να το βαφτίσω! Εννοείται πως θα το αγαπάω το ίδιο, είτε είμαι η νονά του, είτε η "θεία" του! 

Τελικά το φλουρί ήταν προάγγελος των καλών γεγονότων. Από τη μια η εγκυμοσύνη της φίλης μου, από την άλλη η απόκτηση του πτυχίου.. θέλω να ελπίζω πως το 2011 θα είναι gentle μαζί μου και θα συνεχίσει να μου φέρεται καλά. Κάπου προς τον Αύγουστο θα χρειαστεί να παρθούν κάποιες αποφάσεις. Το ξέρω ότι είναι νωρίς ακόμα, αλλά εγώ το σκέφτομαι από τώρα. Ό, τι είναι να γίνει, θα γίνει, θα μου πεις κ θα έχεις κ δίκιο.. Οψόμεθα λοιπόν!

Τσίμπα τώρα ένα λαλάκι που μου έχει κολλήσει τις τελευταίες των ημερών.

Kings Of Leon - Closer

*Πόσο καύλα φωνή παίζει να έχει ο τύπος? 

 Νομίζω ότι μπορώ να φτάσω σε οργασμό κάθε φορά που τον ακούω να τραγουδάει..

(Νταξ.. υπερβάλω λιγο...Καλά ντε! πολύ! :Ρ)

Θέλω να κάνω...

... ανάρτηση, αλλά βαριέμαι οικτρά.
Γι' αυτό, τσιμπήστε ένα λαλάκι προς το παρόν και όταν ξε-βαρεθώ τα λέμε! :Ρ


Tim Berg - Seek Bromance






*Έφαγα τον τόπο να το βρω!

Θα χαθώ

Για αρχή, πάτα το Play για να παίξει το λαλάκι.



Βασικά, θα χαθώ για λίγο... Μέχρι το Σάββατο, βαριά την Κυριακή.
Έχω κάτι δουλίτσες να κάνω... ;)

Tonight...

I'm loving you?




OR


I'm fucking you?

Κάνε με..

.. τόσο δύσκολο είναι πια?

OtherView - Κάνε με

Πάει ο παλιός ο χρόνος!

Ε εντάξει, όχι ακόμα... Σε 24 ώρες όμως? :Ρ

Τι κάνετε αγάπες μου? Πως περάσατε αυτές τις μέρες?

Καταρχήν, να ζητησω συγγνώμη από όλους σας που δεν απάντησα στα σχόλια (θα το κάνω όμως κάποια στιγμή... μάλλον του..χρόνου). Αλλά δεν γινόταν.. ανωτέρα βία βλέπετε! 

Και τι εννοώ: αρχικά τα στρατευμένα νιάτα πήραν άδεια και ήρθαν, οπότε αντίο pc, αντίο internet, αντίο blog. Έπειτα, τις μέρες των Χριστουγέννων τις περάσαμε σε εξοχικό. Με το που γυρίσαμε πίσω δούλευα, όποτε που καιρός να ασχοληθώ? 

Και τώρα θα αναρωτηθείτε: Ωραία ,κυρά μου, όλα αυτά. Γιατί δεν ασχολείσαι τώρα?

Και θα απαντήσω ευθύς αμέσως! Αμ πως! :Ρ

Η προισταμένη ξηγήθηκε σπαθί για ακόμα μια φορά, έκανε τα μαγικά της (=επικόλληση ρεπό :Ρ) και έτσι αύριο πουρνό πουρνό (πολύ πουρνό όμως) πετάω. Πάω σπίτι μου... στη μαμά μου να με κανακέψει λίγο, στο μπαμπά μου, στον αδερφό μου, στους παππούδες και τις γιαγιάδες μου. Με νύχια και με δόντια έχω κρατηθεί να μην τους πω ότι θα πάω. Ναι καλά καταλάβατε! Θα τους κάνω surprise!!  :D

Από τη μια βαριέμαι να τρέχω, από την άλλη σκέφτομαι τη χαρά τους που θα με δουν ξαφνικά μπροστά τους (δεν θέλω σχόλια επί τούτου, νταξ? :Ρ) και ότι από τη στιγμή που μου δίνεται η ευκαιρία να κάνω Πρωτοχρονιά με τους δικούς μου, γιατί να μην το εκμεταλλευτώ?

Ακόμα δεν έχω φτιάξει τα πράγματά μου... βαριέμαι τρελά! Καλά.. μη φανταστείτε ότι θα μαζέψω την Άρτα και τα Γιάννενα. Ένα τζιν, 2-3 μπλούζες, καναδυό εσώρουχα, ένα ζευγάρι παπούτσια και έξω από την πόρτα! Σιγά μην κουβαλήσω ολόκληρη τη ντουλάπα μου για 4 μέρες! 

Επίσης, μην περιμένετε να δείτε καμία new year's resolutions list από την αφεντιά μου. Ποτέ δεν έκανα, γιατί ήξερα ότι ποτέ δεν πρόκειται να την τηρήσω. Το μόνο που θέλω από τη νέα χρονιά είναι το πτυχίο μου. (Ακούς Άγιε Βασίλη? Κάνε κάτι επιτέλους!!!)  

Εύχομαι σε όλους σας Καλή Χρονιά, με υγεία, αγάπη, ευτυχισμένες στιγμές, έρωτα και σεξ! Πολύ σεξ!

Ε... και κανένα λεφτό δεν θα μας χάλαγε!

Το 2011 που έρχεται να σας φέρει ό,τι επιθυμείτε και ό,τι ίσως σας στέρησε το 2010 που σιγά σιγά μας αποχαιρετά.

Ααααα! Και μην ξεχάσετε να φιληθείτε κάτω από το γκι! :Ρ

Πατήστε το play και αφεθείτε στην υπέροχη μελωδία του!

Φιλιά πολλά! Τα λέμε του χρόνου! :Ρ

The party of my life...

Ή για να ακριβολογούμε.. the first BEACH party of my life... 

Ναι, ναι... πήγα σε beach party για πρώτη φορά στη ζωή μου.

Το λέω και ντρέπομαι βεβαίως βεβαίως (όχι το ότι πήγα σε beach πάρτυ, αλλά ότι ήταν το πρώτο μου :Ρ).

Να δικαιολογηθώ εν συντομία: μεγάλωσα σε ένα τόπο που δεν βρέχεται από πουθενά από θάλασσα, διακοπές με φίλες δεν έτυχε να πάω, εεε.. δεν θέλει και πολύ να γίνεις 24 και να μην έχεις πάει ακόμα σε τέτοιου είδους πάρτυ.

Και πάμε στο ψητό : το πάρτυ ήταν στη νότια πλευρά της Κρήτης, το περασμένο Σάββατο. Εγώ κλασσικά, δούλευα μέχρι τις 9 το βράδυ. Οπότε μόλις σχολάω, με φορτώνει το αμόρε στο αμάξι και ξεκινάμε. Για να μην τα πολυλογώ, φτάσαμε στην παραλία κατά τις 12παρα (με ενδιάμεση στάση), την ώρα ακριβώς που σκάγανε τα πυροτεχνήματα. Ήταν υπέροχα! Τα vibes διαχέονταν στον αέρα...

Όταν φτάσαμε στην παραλία που γινόταν το πάρτυ και είδα τόσο κόσμο ημιτσίτσιδο να χορεύει, κουφάθηκα.. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Όχι τόσο για το πλήθος του κόσμου (παρεπιπτόντως, μας είπαν ότι η προσέλευση έφτασε τις 4.000 άτομα-η άχρηστη πληροφορία της ημέρας), όσο για το θέαμα και κυρίως τη διάθεση που εξέπεμπε αυτή η πολύχρωμη, ρυθμικά ανακινούμενη μάζα κορμιών και η οποία σε παρέσερνε και σε κατάπινε πριν καν το καταλάβεις...

Δεν άργησα να μπω στο κλίμα... ένα μόνο θα πω: χόρευα ασταμάτητα από τις 12μιση ως τις 4μιση που φύγαμε. Είχα καιρό να κοπανηθώ έτσι και πραγματικά γούσταρα τρελά! 

Τις επόμενες δυο μέρες με πέθανε η μέση μου, αλλά μπροστά στην ευχαρίστηση και στην εκτόνωση που μου πρόσφερε ο χορός και η μουσική, ο πόνος δεν έπιανε μια.

Πέρασα υπέροχα, θαυμάσια, καταπληκτικά, ανεπανάληπτα και θέλω κι άλλοοοοοοοοοοοοοοοοο!!!!!!

Μήπως ξέρει κανείς αν παίζει κανένα beach παρτυ αυτές τις μέρες? :Ρ)

(Υ.Γ: Γκρρρρρρρρ!

Τα έχω πάρει κρανίο, γιατί ξέχασα τη φωτογραφική στο σπίτι και δεν έβγαλα φωτογραφίες... 

Γκρρρρρρρρρ νο2!

Επίσης, το αμόρε κουβαλούσε ένα σωρό σκατολοΐδια στις τσέπες (κινητά, κλειδιά, λεφτά) και δεν ήθελε να βουτήξουμε, ενώ είχαμε δικό μας άτομο να μας τα κρατήσει... Τον πνίγεις ή δεν τον πνίγεις;;; 

Παρόλα αυτά, εγώ πέρασα τέλειααααααα.. αλλά νομίζω πως το ξαναείπα αυτό, ε;;; :Ρ )

Και για να μην σας αφήσω παραπονεμένους, αφού δεν έβγαλα φωτογραφίες, πάρτε μια μικρή γεύση από τις μελωδίες με τις οποίες κοπανιόμουνα όλο το βράδυ... :)

...Και ο κολιός τον Αύγουστο!

Να λοιπόν που μπήκε και ο Αύγουστος!!

Καλό μήνα λοιπόν να έχουμε!

Και για να πάει καλά, πάρτε και ένα τραγουδάκι που ανακάλυψα πρόσφατα! 

Lola on the decks....

Ελάτε να τα σπάσουμε....

Είναι καλοκαίρι ρεεεεεεεεεεεεεε..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Δυναμώστε την ένταση και...

Enjoy...!!!

Σκέψεις και αποφάσεις

Δεν είχα σκοπό να γράψω τόσο σύντομα, αλλά θα το κάνω. Νιώθω πως αν δεν το βγάλω απο μέσα μου, θα σκάσω! Αλλά κάτι τέτοιο δεν το θέλουμε.... ή όχι;;;

Τον τελευταίο καιρό συνέβησαν κάποια πράγματα στη ζωή μου, τα οποία ναι μεν δε με αφορούσαν άμεσα, με επηρρέασαν δε και με παρακίνησαν να σκεφτώ κάποια πράγματα. 

Είμαι 24 χρονών και μέχρι τώρα στη ζωή μου πάντα έβαζα τον εαυτό μου να μπαίνει στη διαδικασία του να προβληματίζεται για το αν η οποιαδήποτε απλή κίνηση, λέξη, πράξη, θα ενοχλήσει τους άλλους. Πάντα καταπιεζόμουν να κάνω πράγματα τα οποία ίσως και να μη με ευχαριστούσαν, μόνο και μόνο για να μην έχω πάνω από το κεφάλι μου κάποιον να μουρμουρίζει. Έδινα τόπο στην οργή και άφηνα ασυζήτητα πράγματα τα οποία με ενοχλούσαν, γιατί ήξερα πως όσο και να προσπαθήσω το δίκιο μου δεν θα το έβρισκα, ακόμα και αν έβγαζε μάτι.

Όλα αυτά όμως, τώρα πια τελειώσανε! Τέρμα, φινίτο, καπούτ, ΤΕΛΟΣ!

Από εδώ και πέρα θα κάνω μόνο ό, τι με ευχαριστεί, ό,τι γουστάρω εγώ και δεν θα καταπιεστώ ποτέ ξανά για τίποτα και για κανένα, οποιοσδήποτε και να είναι αυτός. Ίσως ακούγεται άκρως εγωιστικό, αλλά πιστέψτε με.... έτσι και κάτσεις και το σκεφτείς, είναι το πιο λογικό. 

Και επειδή δεν θέλω να μπει ανάποδα, μουρτζούφλικα και γκρινιάρικα ο μήνας, πάρτε και ένα τραγουδάκι, να γουστάρετε!