Νηνεμία

Ηρέμησα. Ησυχία, τάξη και ασφάλεια.

Τα νεύρα ξε-τσίτωσαν. Η αρχή έγινε όταν μίλησα με κάποιον συγκεκριμένο. Αν και δεν θα έπρεπε να (τον αφήνω να) μου επηρεάζει τόσο την ψυχολογία, εν τούτοις κρατάμε το θετικό επακόλουθο του πράγματος που είναι η ηρεμία μου. Δεν ξέρω αν το γεγονός αυτό έδρασε καταλυτικά ή αν απλά ήταν μια σύμπτωση. Το αποτέλεσμα είναι που μετράει! ;)

Από εκεί και πέρα, το μόνο που με απασχολεί σοβαρά αυτή τη στιγμή είναι η καλοπέρασή μου και οι διακοπές μου. Μπορεί τις δυο βδομάδες της άδειας μου να μείνω στο νησί και να μην πάω κάπου εκτός (όπως αρχικά σχεδίαζα), αλλά περιμένω καλή παρέα και πιστεύω πως θα περάσουμε καλά, κάνοντας τους τουρίστες στην πόλη. Όχι που θα κάτσω να σκάσω! :Ρ

Εντάξει, έχω και μια μικρή ανησυχία για το επαγγελματικό μου μέλλον, αλλά λέω να το αφήσω κατά μέρος προς το παρόν. Ήδη έχω κάνει κάποιες κινήσεις που έπρεπε, τώρα απλά περιμένω. Είναι και θέμα τύχης, βέβαια. :)

Όσον αφορά τα "μέσα" μου ακόμα αμφιταλαντεύομαι (ναι, ακόμα, το ομολογώ!), αλλά το πλάτος της ταλάντωσης έχει αρχίσει να φθίνει σιγά σιγά, έδω και λίγο καιρό. Πλέον δεν ξέρω ποιο από τα δύο άκρα θέλω. Ξέρω καλά όμως πως προσεγγίζοντας το σημείο μηδέν, το σημείο ηρεμίας του εσωτερικού μου εκκρεμούς, ηρεμώ κι εγώ. Για να είμαι ειλικρινής, μ'αρέσει το σημείο μηδέν.  Ηρεμείς, αδειάζεις το μυαλό σου από όλα και απλά ζεις το τώρα "ως έχει" χωρίς να σκέφτεσαι μελλοντικά. Είσαι εδώ και τώρα. Δεν υπάρχει πριν και μετά. Όλα είναι στο παρόν.

Πλέον απλά αφήνω τα πράγματα να εξελιχθούν, χωρίς να υποκινώ και χωρίς να εκβιάζω τις καταστάσεις. Ό,τι είναι να γίνει, ας γίνει. Κουράστηκα να σκέφτομαι όλα τα ενδεχόμενα και όλες τις πιθανές εξελίξεις. Και τόσο καιρό που το κούραζα το θέμα, τι κατάλαβα? Θα σου πω εγώ τι κατάλαβα: έφαγα ένα χρόνο από τη ζωή μου να αναρωτιέμαι πώς, τι και γιατί, για να καταλήξω στο πουθενά. Αυτά τελείωσαν. Τέρμα, φινίτο, πάπαλα. Άλλωστε, όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, κάποιος εκεί πάνω στον ουρανό πεθαίνει στο γέλιο. :Ρ

Το τριήμερο που έρχεται (ή μήπως ήρθε? :Ρ) θα είναι μια μίνι πρόβα των διακοπών μου. Ελπίζω να περάσω καλά και να χαλαρώσω ακόμα πιο πολύ.. Να γίνω ένα με την άμμο, ρε παιδί μου, να λιώσω στην παραλία. :Ρ Εύχομαι το ίδιο και για σας. :D

Σας αφήνω με ένα κομμάτι που το έχω "λιώσει" στο repeat τις τελευταίες μέρες.

Καλά να περάσετε! :)))))

House Twins ft Elle - Never

Cheer up! :D

Stavento - Όλα καλα θα πάνε


Θα πάνε, γαμώτο! Γιατί να μην πάνε? :)))

Η Λόλα εκπέμπει εκνευρισμό. :Ρ

Εχμ... εδώ είμαι.. δεν χάθηκα.

(Σκασίλα σου θα μου πεις, καλοκαιριάτικα τον καημό μου είχατε.. :Ρ )

Βασικά, είναι τόσα που θέλω να γράψω, αλλά μια η -άτιμη- βαρεμάρα, μια οι υποχρεώσεις, μια οι βόλτες, μια το καλοκαιράκι, τι να σου κάνουν 24 ώρες και πού να βρεις ένα δεκάλεπτο να γράψεις ένα ποστ? :Ρ

Εντάξει, για να είμαι ειλικρινής, το απέφευγα και λίγο γιατί δεν είχα διάθεση, αλλά και γιατί δεν ήθελα να "εκτεθώ"...(μας διαβάζουνε λέμε! :Ρ )

Εν πάσει περιπτώσει, αποφάσισα να γράψω για να κάνω μια προσπάθεια αποφόρτισης και εκτόνωσης. Άντε να δούμε..θα πετύχει?

Λοιπόν.. δεν είμαι καλά.. δεν είμαι καθόλου καλά.(Τι πρωτότυπο!) Παρόλο που φαινομενικά είμαι ήρεμη, έχω έναν απέραντο εκνευρισμό μέσα μου, ο οποίος είναι ορατός μόνο στους δικούς μου ανθρώπους που με ξέρουν καλά. Φαινομενικά, δεν με νοιάζει τίποτα, περνάω καταπληκτικά και είμαι μόνιμα μες την τρελή χαρά. Ε όχι.. καμία σχέση.

Πραγματικά, είναι τόσα αυτά που με απασχολούν τον τελευταίο καιρό που σοβαρά σκέφτομαι τη λοβοτομή ως την πλέον κατάλληλη λύση. Έχω κ αυτό το καλοκαίρι που μου έχει κάνει έρωτα (sic) από τότε που μπήκε, εεε.. δεν θέλω και πολύ. (Ενδεικτικά, να αναφέρω ότι λατρεύω το καλοκαίρι και είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που παρακαλάω να τελειώσει). 

Η αλήθεια είναι βέβαια, ότι εδώ και περίπου 2 βδομάδες, έχουν στρώσει κάπως τα πράγματα: βγαίνω, πίνω, ξενυχτάω, περνάω καλά, εκτονώνομαι - όσο μπορώ τελοσπάντων, ρίχνω και καμιά βουτιά άμα λάχει, προσπαθώ να ηρεμήσω, αλλά αυτός ο γ@μημένος ο εκνευρισμός εκεί! Ακλόνητος και απτόητος!

Φταίνε οι αλλαγές στο περιβάλλον μου που συντελούνται με ραγδαίους ρυθμούς από την αρχή του χρόνου?
Φταίνε οι γενικότερες ανακατατάξεις στη ζωή μου?

Φταίει το ότι με απασχολούν αρκετά έντονα τα επαγγελματικά μου τελευταία?

Φταίει το ότι συναισθηματικά είμαι ακόμα ασταθής, ότι δεν έχω χωνέψει ακόμα τα δεδομένα?

Φταίει ο ανάδρομος Ερμής, οι εκλείψεις, οι συναστρίες, οι καλικάντζαροι?

Φταίει που ο Δίας γ@μιεται?

Μπορεί κάποιο από αυτά, μπορεί και όλα μαζί. Αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα και είναι ένα: τα νεύρα μου ζαρτιέρες.

Το χειρότερο από όλα είναι πως ο εκνευρισμός αυτός δεν διοχετεύεται με κάποιο τρόπο, δεν εκτονώνεται (πχ να αρχίσω στα μπινελίκια τον οποιονδήποτε που θα μου δώσει την παραμικρή αφορμή ή και χωρίς αφορμή ακόμα :Ρ), αλλά αντιθέτως βγαίνει όλος στην αύρα μου. Δεν ξέρω τι θα κάνω με αυτό, πιστεύω ότι θα μου περάσει μόνο του, εν καιρώ. Το θέμα είναι ότι δεν μπορώ να το διαχειριστώ.

Κατα τ' άλλα, με έχει πιάσει ένα πράγμα, να θέλω να κάνω όοοοοολες τις μαλακίες του κόσμου μαζεμένες. Τι εννοώ: θέλω να κάνω κάτι. Ξέρω ότι αυτό το κάτι, για πολλούς και διάφορους, σοβαρούς και μη λόγους, είναι μαλακία ή έστω, θα καταλήξει σε μαλακία. Ε... εξακολουθώ να θέλω να το κάνω. Όλα μου φωνάζουν "Όχι!", συμπεριλαμβανομένης και της λογικής μου, αλλά εγώ εκεί.. με φόρα το κεφάλι στον τοίχο. Τι ξεροκεφαλιά είναι αυτή που με έχει πιάσει δεν ξέρω.Τουλάχιστον, μέχρι στιγμής, έχω καταφέρει και συγκρατούμαι γενικότερα. Για πόσο ακόμα όμως? Πραγματικά, λυπάμαι αυτούς που θα τους πάρει η μπάλα. :Ρ

Δεν ξέρω τι είναι προτιμότερο: να καταπιεστώ εγώ και να παραμείνουν οι ισορροπίες ως έχουν ή να εκτονωθώ και να τα κάνω όλα πουτάνα?

Ό, τι και να γίνει, θα το μάθετε πάντως.. :Ρ

Είδες λοιπόν, που καλά έκανα τόσο καιρό και δεν έγραφα? 'Ελα, παραδέξου το: έναν εκνευρισμό τον έχεις κι εσύ τώρα... :Ρ

Α! Και Καλό Μήνα βρε! :)))))

*Τελικά, τζάμπα η ανάρτηση. Τα επίπεδα τσατίλας παρέμειναν αμετάβλητα.. :Ρ