Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

Time goes by so.. quickly!







Τον τελευταίο καιρό, έχω ένα "θέμα" με τον χρόνο. Και συγκεκριμένα με τον χρόνο που περνάει. 
Το συνειδητοποίησα ένα ζεστό βραδάκι κάπου στα μέσα του Ιούλη. Αφορμή στάθηκε η σκέψη μου ότι όπου να' ναι τελειώνει και το φετινό καλοκαίρι. Το καλοκαίρι είναι η αγαπημένη μου εποχή. Το λατρεύω. Αν μπορούσα να πάω σε ένα υπαρκτό μέρος που να είναι όλο το χρόνο καλοκαίρι, θα το έκανα.

Ναι.. τα'χω βάλει με το χρόνο. Μου τη δίνει που πέρναει τόσο γρήγορα, χωρίς καν να το καταλάβεις. Θυμώνω που θέλω να κάνω τόσα πράγματα, αλλά πάντα αυτός ο αλήτης τρέχει πριν από μένα και δεν τον προλαβαίνω. 

Αρχικά, με εκνευρίζει που το καλοκαίρι τελειώνει πάντα τόσο νωρίς (και ας έχουμε εδώ καλοκαίρι μέχρι τα μέσα σχεδόν του Οκτώβρη). 
Έπειτα μου τη δίνει το γεγονός ότι είμαστε με το αμόρε σχεδόν 3 χρόνια μαζί και δεν έχουμε καταφέρει να πάμε μια φορά διακοπές (πάντα κάτι προέκυπτε). 
Μου τη δίνει επίσης που όλες οι φίλες μου αρχίζουν και παντρεύονται, αρραβωνιάζονται, γεννάνε κτλ. Για να εξηγούμαι: δεν ζηλεύω (με την έννοια ότι θέλω κι εγώ κάτι τέτοιο. Άλλωστε, ένας γάμος δεν περιλαμβάνεται στα σχέδια μου, για την επόμενη πενταετία - τουλάχιστον). Αλλά εκνευρίζομαι που τις βλέπω να μπαίνουν σε μια άλλη φάση της ζωής τους (αν και για να είμαι ειλικρινής, δεν αλλάζει και τίποτα ουσιαστικό ούτε στις μεταξύ μας σχέσεις, ούτε στην καθημερινότητα μας), γιατί αυτό για μένα σημαίνει ένα και μόνο πράγμα: μεγαλώνεις

Δε θέλω να μεγαλώσω, ρε γαμώτο! Δεν προλαβαίνω! Δεν έχω κάνει ακόμα όλα αυτά που θα ήθελα να κάνω. Βλέποντας τα πάντα να προχωράνε προς τα μπρος, η επιθυμία μου να στυλώσω τα πόδια και να μην κουνήσω από εκεί που είμαι, γίνεται ακατανίκητη. Μπορεί να ακούγεται ήλιθιο, χαζό, αστείο ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο, αλλά στα 24 μου χρόνια νιώθω ακόμα παιδί. Ότι έχω άπλετο χρόνο μπροστά μου να κάνω ό,τι θέλω με όλη την άνεση μου και ότι ο χρόνος μπορεί να περιμένει. Κι εκεί λοιπόν, που παίζω αμέριμνη με τα παιχνίδια μου, σκεφτόμενη ότι "οκ, δεν βιαζόμαστε, καλά είμαστε", χράπ! έρχονται τα γεγονότα και μου τραβάνε το χαλάκι κάτω από τα πόδια και πάρ'την κάτω τη δικιά σου! Και δυστυχώς, η τούμπα ήταν καλή και πόνεσε πολύ!

Ναι, το παραδέχομαι.. δεν είχα καταλάβει πως ο χρόνος περνάει τόσο γρήγορα, μέχρι που μου ήρθε κατακούτελα η κεραμίδα από την αλλαγή level στη ζωή των φίλων μου. Έφαγα μεγάλη φρίκη και ακόμα αδυνατώ να το χωνέψω. Το ξέρω ότι ίσως ακούγομαι παράλογη, αλλά πραγματικά δεν ξέρω το λόγο που με τρομοκρατεί τόσο πολύ το πέρασμα του χρόνου. Δεν είναι το γεγονός της "γήρανσης" που με τρομάζει, καμία σχέση. Με αυτό έχω ήδη συμφιλιωθεί (όταν κάνω ανάρτηση φρικαρισμένη για την πρώτη ρυτίδα που εμφανίστηκε, να θυμηθείτε να με στείλετε εδώ!) Αυτό που με φοβίζει είναι ότι ίσως ποτέ δεν θα καταφέρω να κάνω όλα αυτά που ονειρεύομαι και σκέφτομαι, γιατί πάντα ο χρόνος θα με προσπερνάει και θα με αφήνει πίσω. 

Μακάρι να υπήρχε κάτι να μπορούσα να ρυθμίζω το χρόνο όπως εγώ γουστάρω: 
Καλοκαίρι, διακοπές, όμορφες στιγμές: slow motion.
Εξεταστική, δουλειά, γκρίνιες: fast forward. 
Ωραία δεν θα ήταν?
Μήπως, λέω εγώ τωρα, μήπως έχετε υπόψιν σας κανένα τέτοιο gadgetακι? Κάτι σε χαλινάρι χρόνου ίσως?





***Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.

6 προσπάθειες διάσωσης:

marco είπε...

Έχεις σκεφθεί ότι οι φίλες σου βιάζονται;;;;;;;
Ακόμη Σουηδία! Μόλις τσεκαρα... :)

ΦΟΥΛΗ είπε...

Αχ βρε καρδιά μου, πολύ νωρίς για τέτοιους προβληματισμούς!!
προσπάθησε να ζεις όσο πιο καλά μπορείς, να χαίρεσαι το σήμερα..
οσο για τον χρόνο! περνάει πολύ γρήγορα,μεχρι να έρθει Δευτέρα τσουπ να το Σάββατο....
Καλημέρα σου...

Gaurakos είπε...

Άκου. Μετα το Σεμπτέβρη φύγε για Βραζιλία. Τέτοια εποχή
εκεί ψήνει ο ήλιος το ψωμί...
Στα 24 νιώθεις παιδί. Αν δεν ένιωθες θα ανυσηχουσα. Αλοίμονο καλέ!
Έλεος που λέει και ο "Γναγ"
Για της διακοπές με το αμόρε σου,εντάξει αν σκεφτείς ότι 8 χρόνια παντρεμένος (πλέον ελεύθερο πουλί)
Καταφέραμε να πάμε ένα καλοκαίρι για μια εβδομάδα Σύρο. Εγώ το έβλεπα σαν ταξίδι του μέλιτος. (Ούτε αυτό δεν είχαμε καταφέρει)
Βλέπεις μαγαζί υποχρεώσεις κ.α... Δεν επέτρεπαν.Θα έρθει και αυτή η στιγμή μην σκας.
Και μιας και κατάλαβες ότι ό χρόνος περνάει γρήγορα,Κοίτα κάθε λεπτό πλέον που θα περνάει από την ζωή σου
να το περνάς καλά. Κάθε ένα τέτοιο λεπτό δεν γυρίζει πίσω...

Καλημέρα.

γνωστος αγνωστος είπε...

στα 24 παιδι εισαι
εδω ειμαι εγω στα 34 βρε!
ασε τον χρονο να γινει φιλος σου και παρε τον φιλο σου απο τα μαλια και πηγαιντε καπου μακρια μονοι σας, να βγαλετε τα ματια σας
μην αφηνετε τις διαφορες υποχρεωσεις να σας τρωνε τον χρονο....

Λόλα είπε...

@μαρκο,
πρεπει να ομολογησω πως απο αυτη την οπτικη γωνια δεν το ειδα.
Βρε λες?

Αντε βρε να πατησεις Ελλαδα σιγα σιγα!! ;)


@Φουλη μου, δεν ξερω αν ειναι νωρις, παντως εγω ενα αγχος το εχω.
Βλακεια, το ξερω!
Οσο για αυτο το Δευτερα-Σαββατο δεν εχεις κι αδικο... σαν την σφαιρα περναει.. σβινννννννν
Τα φιλια μου! :*


@Gaurako μου, μακαρι να ειχα τα λεφτα και να μην ειχα τις υποχρεωσεις να μπορουσα να φυγω για Βραζιλια :( (Μεταξυ μας, προτιμω Κουβα! χαχαχαχα)

Δηλαδη το οτι ειμαι 24 και νιωθω 14, δεν ειναι ανησυχητικο.. Αρα θα ζησω γιατρε μου; Σωστα? :Ρ
Δε σκαω τοσο για τις διακοπες, αλλα ρε γαμωτο, δεν μπορει παντα να τυχαινει κατι... δηλ ελεος!!
Τις καλησπερες (?) μου.


@γνωστε παιδι μου... δηλαδη τωρα μου λες οτι εχω μπροστα μου τουλαχιστον 10 χρονια ακομα να νιωθω παιδι? Δε'ν' κακο...
;)

Καλα βρε συ... τι συμβουλες ειναι αυτες που δινεις? Με κανεις και κοκκινιζω! Τσ τσ τσ!
:Ρ :Ρ :Ρ
Μουτς στα μουτρα!

@ολους
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΠΑΙΔΕΣ!!
Καψτε τα ολα, γιατι μετα απο 9 μηνες θα δουμε παλι καλοκαιρι!
(Να το! Με επιασε παλι.. :Ρ )

Gaurakos είπε...

@Λόλα
Αποφάσισε για Κούβα και έχω...Άκρη Το πρώην αφεντικό μου εκεί προσκύνησε.Από εκεί πήρε γυναίκα.

Το ότι νιώθεις 14 είναι ενθαρυντικό.
Για Ιατρική αν χρειαστείς,στον Κύριο Μάρκο.

Όσο για το δεν μπορεί να τυχαίνει και όμως...Αλλα θα την βρειτε την άκρη μην σε ανυσηχεί.